«Τα παιδιά πίσω από τις ασπίδες των ΜΑΤ»

Δημοσιεύτηκε: Σεπτέμβριος 10, 2018

«Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι» αυτή είναι η πρώτη φράση που έρχεται στο μυαλό των περισσότερων πολιτών όταν αναφέρεται η λέξη αστυνομικός σε οποιαδήποτε συζήτηση. Η ελληνική αστυνομία και φαντάζομαι και η κάθε αστυνομία παγκοσμίως έχει το στίγμα του φασισμού, της βίας, και της σιχαμάρας. Οι περισσότεροι δεν εκτιμάνε τους αστυνομικούς, ούτε τους σέβονται και φυσικά θα βρουν κάθε ευκαιρία για να τους βρίσουν. Ίσως τα μοναδικά άτομα που μπορεί να σου πουν ότι δεν βλέπουν τους αστυνομικούς με μίσος θα είναι τα άτομα που είτε θα έχουν φίλους αστυνομικούς ή συγγενείς.

Ο ένας θα σου πει για τη κλήση που του έκοψαν ενώ δεν ήταν ο μόνος που παραβίασε τον Κ.Ο.Κ και γι αυτό το λόγο ο τροχονόμος είναι μαλάκας, ο άλλος θα σου πει ότι οι αστυνομικοί είναι τα παιδιά της φάπας, ο άλλος ότι οι γυναίκες στην αστυνομία «τα ξύνουν» και εμείς πληρώνουμε, ο άλλος ότι οι ματατζήδες θα χτυπούσαν μέχρι και τη μάνα τους ενώ μια δήλωση που άκουσα και μου έκανε εντύπωση γιατί έδειχνε πραγματικά το μίσος προς την αστυνομία, ήταν ότι «οι αστυνομικοί είναι εχθροί μας γιατί αν γίνει κάποια στιγμή επανάσταση αυτοί θα βρεθούν απέναντι από το λαό, οπότε, εχθροί και πάλι εχθροί!». Οι περισσότεροι έχουν στο μυαλό τους ότι οι αστυνομικοί είναι κτήνη και έχουν χάσει κάθε ίχνος ανθρωπιάς μέσα τους. Γι αυτό και εγώ μίλησα με 2 άνδρες των ΜΑΤ για να ακούσω και τη δική τους πλευρά.

Ο Γιάννης Μ., υπηρετεί στα ΜΑΤ. Όχι όμως στην Υ.Α.Τ που είναι οι ματατζήδες με τις πράσινες στολές, αλλά στην ΥΜΕΤ, που είναι οι ματατζήδες με τις μπλε στολές. Φυσικά δεν ήξερα ότι τα ΜΑΤ χωρίζονται σε δυο κατηγορίες και έτσι μου εξήγησε πολύ απλά, ότι η Υ.Α.Τ, είναι η Υποδιεύθυνση Αποκατάστασης Τάξης , ενώ η Υ.ΜΕ.Τ, η Υποδιεύθυνση Μέτρων Τάξης. Στην Υ.ΜΕ.Τ βγάζουν τα μέτρα για τις πορείες, για τη φύλαξη κάποιων πρεσβειών για παράδειγμα, και σε περίπτωση επεισοδίων θα βρεθούν εκεί για να κάνουν κάποιο φραγμό, αλλά αν τα πράγματα γίνουν πολύ πιο άγρια η Υ.Α.Τ είναι αυτή που θα μπει μπροστά και θα αναλάβει δράση. Μάλιστα μου είπε και ένα «αστείο» που λένε μεταξύ τους οι αστυνομικοί, πως στην Υ.ΜΕ.Τ «τρώνε το ξύλο» ενώ στην Υ.Α.Τ «δίνουν ξύλο».

Και κάπως έτσι πιάσαμε τη συζήτηση περί αστυνομίας και ξύλου. Το πρώτο πράγμα που με ρώτησε γι αυτό το θέμα ήταν απλό: «Πιστεύεις ότι μπορεί να υπάρχει άνθρωπος που να ξυπνάει το πρωί και να λέει, τέλεια, θέλω να βαρέσω κόσμο σήμερα και θα το κάνω; Φυσικά και υπάρχουν άτομα στις διμοιρίες, κυρίως αυτοί που λέμε εμείς παλιοί, οι οποίοι ναι πραγματικά έχουν πρόβλημα! Είναι προβληματικοί, είναι ανεγκέφαλοι και δε βγάζεις άκρη μαζί τους, και είναι και αυτοί που χαλάνε και το όνομα της αστυνομίας με τις πράξεις τους. Εγώ όμως δεν έχω δει ούτε έναν συνάδελφο σε κοντινή ηλικία με τη δική μου να δέρνει ή να συμπεριφέρεται σαν ζώο.»

Όσο για αυτούς που χάνουν την ψυχραιμία τους και ανταποδίδουν τις βρισιές και τις άσεμνες χειρονομίες προς τους πολίτες μου είπε « Δεν δικαιολογώ τους συναδέλφους που έχουν απέναντι τους άτομα και τους βρίζουν τα σπίτια και τις μάνες και αυτοί αντιδράν με τον ίδιο τρόπο , αλλά από την άλλη δε θεωρώ και παράλογο ένας άνθρωπος που δεν φταίει σε τίποτα, και έρχεται ο άλλος και τον φτύνει και του βρίζει ό,τι έχει και δεν έχει, κάποια στιγμή αυτός ο άνθρωπος να σκάσει και να σπρώξει με την ασπίδα του τον μπροστινό του και να του ανταποδώσει τις βρισιές. Στη δουλειά πρέπει να μάθουμε να μη μας επηρεάζουν οι επιθέσεις των απέναντι αλλά αυτό δεν είναι και ό,τι πιο εύκολο μπορείς να κάνεις.»

‘Ένιωσα ότι αυτός ο άνθρωπος είχε πραγματικά πολλά παράπονα για όλη αυτήν την αντιμετώπιση που έχει η αστυνομία και κυρίως τα ΜΑΤ. Είχα μπροστά μου ουσιαστικά ένα παιδί, καθώς δε θεωρώ ότι ένας 24χρονος δε πρέπει να θεωρείται παιδί επειδή φοράει μια στολή. Είχα μπροστά μου έναν άνθρωπο που φαινόταν ήρεμος και πολύ ανθρώπινος, καμία σχέση με το «γουρούνι» που περίμενα να βρω. Ενώ στην αρχή προσπαθούσα με κάθε τρόπο να βρω κάτι για να τον βγάλω άδικο, με αποστόμωσε όταν με ένα βλέμμα γεμάτο παράπονο μου είπε: « Και στο κάτω κάτω, εμείς δεν έχουμε γονείς που ανησυχούν για εμάς; Τι κάναμε; Φυτρώσαμε; Οι πολίτες, μας βλέπουν με κράνη, αλεξίσφαιρα και ασπίδες και έχουν την εντύπωση ότι δε παθαίνουμε τίποτα και πως αν πάθουμε το αξίζουμε. Τραυματίζονται συνέχεια συνάδελφοι εν ώρα υπηρεσίας και κανείς δε μιλάει για αυτά τα περιστατικά. Ένας συνάδελφος κατά τη διάρκεια επιχείρησης στα Εξάρχεια έκαψε ολόκληρο το χέρι του όταν έσκασε μολότωφ πάνω του. Ο πόνος που ένιωθε, για πολλές μέρες, μη σου πω και μήνες από τα εγκαύματα ήταν αφόρητος. Αυτός δηλαδή δεν έχει οικογένεια που τον νοιάζεται;»

Ο Γιάννης μεγάλωσε στα Τρίκαλα και παρόλο που έχει μεγάλη αγάπη για το τόπο του πλέον είναι σίγουρος ότι θα κάτσει πολλά χρόνια στην Αθήνα. Η αστυνομία όμως πως προέκυψε;

« Μπήκα στη σχολή της αστυνομίας με πανελλαδικές εξετάσεις. Ήταν η πρώτη μου επιλογή. Από μικρός δύο ήταν τα πράγματα που ήθελα να κάνω. Ή να γίνω αστυνομικός ή μηχανικός. Βέβαια την αστυνομία την είχα κάπως αλλιώς στο μυαλό μου. Πίστευα ότι θα ήμουν σε ένα περιπολικό και θα έκανα καταδιώξεις γιατί από μικρός μου άρεσε η δράση. Δεν ήξερα ότι θα συναντήσω ένα χάος στην αστυνομία.»

Τι εννοείς χάος;

« Όπως όλα στην Ελλάδα έτσι και στην αστυνομία δεν υπάρχει κάποιο σύστημα. Δεν υπάρχει οργάνωση, έχουμε μεγάλες ελλείψεις, δεν υπάρχουν αρκετά άτομα για να βγαίνουν οι υπηρεσίες, δεν πληρωνόμαστε τα βραδινά και φυσικά όση συναδελφικότητα και να υπάρχει οι περισσότεροι κοιτάνε το συμφέρον τους και να βολευτούν.»

Στα ΜΑΤ, εσύ επέλεξες να μπεις;

«Όχι… Ήρθαν στις σχολές μας πριν τελειώσουμε, οι ανώτεροι αξιωματικοί των ΜΑΤ, μας ρωτούσαν αν θέλουμε να μπούμε στα ΜΑΤ, οι περισσότεροι έλεγαν όχι και έβρισκαν διάφορες δικαιολογίες για να το αποφύγουν και ουσιαστικά αυτοί που έμεναν τους διάλεγαν. Στην Υ.Α.Τ έμπαιναν σίγουρα οι πιο ψηλοί και οι πιο γεροδεμένοι.»

‘Ηθελες να μπεις στα ΜΑΤ;

«Εννοείται πως όχι. Ήξερα πως αυτή η υπηρεσία είναι δύσκολη. Πέρα από τις πολλές ώρες ορθοστασίας που θα είχα σε πορείες , γήπεδα , και στα επεισόδια, δεν ήθελα να έρχομαι αντιμέτωπος με τον κόσμο».

Γενικά υπάρχει η άποψη ότι οι περισσότεροι αστυνομικοί είναι χρυσαυγίτες, ότι κάνουν πλάτες στη Χρυσή Αυγή και όλα αυτά ξαναήρθαν στην επιφάνεια μετά τη δημοσιοποίηση ενός βιντεο , στο οποίο φαίνεται πως άνδρες των ΜΑΤ επιτίθονται σε αντιεξουσιαστές και πως ταυτόχρονα από πίσω τους υπάρχουν χρυσαυγίτες που επιτίθενται και αυτοί ταυτόχρονα. Τι έχεις να πεις γι αυτό; Έχει σχέση η ελληνική αστυνομία με αυτή την οργάνωση;

“Οι αστυνομικοί δεν ανήκουν στο κόμμα της Χρυσής Αυγής, δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος που να συμφωνεί με τις τακτικές τους και να παίρνει κι αυτός μαχαίρια και να σκοτώνει μετανάστες. Κι αν υπάρχει κάποιος με τέτοια μυαλά θα αποτελεί το 1% και θα είναι η εξαίρεση. Τώρα το γεγονός ότι πολλοί ψήφισαν Χρυσή Αυγή, πιστεύω ότι το έκαναν για τους ίδιους λόγους που το έκανε γενικότερα ο ελληνικός λαός. Δεν έχει να κάνει και τόσο αυτό με το επάγγελμά τους. Σίγουρα όμως δεν ανήκουν με όλη την έννοια της λέξης σε αυτή την οργάνωση. Μάλιστα έχουμε βρεθεί πολλές φορές απέναντι από τη Χρυσή Αυγή. Το 2012 γινόταν μια συγκέντρωση της Χρυσής Αυγής στον Άγιο Παντελεήμονα και παράλληλα λίγο πιο κάτω γινόταν και μια αντιφασιστική πορεία, εμείς είχαμε εντολή να σταματήσουμε τους Χρυσαυγίτες και να μην προχωρήσουν μετά από κάποιο συγκεκριμένο σημείο για να μην έρθουν σε επαφή με τους αντιεξουσιαστές. Οι χρυσαυγίτες φυσικά δεν το δέχονταν αυτό, και είχαν βγάλει τα κράνη τους και μας χτυπούσαν ενώ κάποιοι από αυτούς ξήλωναν τις σχάρες από τα φρεάτια και τα πέταγαν πάνω στα κεφάλια μας. Αν υπήρχε αυτή η σύνδεση Χρυσής Αυγής και ΜΑΤ τότε δε νομίζω να γινόταν αυτό.

Το βιντεακι που αναφέρεσαι είχε άνδρες της Υ.Α.Τ οπότε δε ξέρω ακριβώς τι έγινε, αλλά φαντάζομαι ότι υπήρχε μια ομάδα που απωθούσε τους αντιεξουσιαστές και από την άλλη μια που απωθούσε τους Χρυσαυγίτες. Λογικά κάποιοι χρυσαυγίτες έφυγαν από τον έναν φραγμό και πήγαν να δείρουν τους αντιεξουσιαστές. Εκείνη την ώρα προφανώς και ο συνάδελφος δε θα σταματούσε το φραγμό με την μια πλευρά. Αλλά και πάλι δε μπορώ να σου μιλήσω για επεισόδια στα οποία δε βρισκόμουν εκεί. “

Πιστεύεις ότι υπάρχουν άτομα στα ΜΑΤ που προκαλούν χωρίς λόγο ; Καθώς υπάρχουν άπειρα βιντεάκια στο διαδίκτυο που δείχνουν ματατζήδες να δέρνουν με το γκλομπ άτομα που φαίνονται ακίνδυνα όπως πχ, μαθητές.

“Τις περισσότερες φορές δε προκαλούμε χωρίς λόγο. Πάντα υπάρχει και η άλλη πλευρά που δε φαίνεται. Και όπως σου είπα και πιο πριν, πολλοί είναι οι συνάδελφοι που χάνουν την ψυχραιμία τους με τις λεκτικές επιθέσεις. Σε συγκέντρωση μαθητών που φαίνονται ακίνδυνοι, έχω μάθει ότι πετούσαν πέτρες στους άνδρες των ΜΑΤ, και πως ένας συνάδελφος τραυματίστηκε σοβαρά από τις πέτρες αυτών των “ακίνδυνων μαθητών”.

Φαντάζομαι ότι συνάδελφοι παρεκτρέπονται και μπορεί να προκαλούν άτομα που δεν θα έπρεπε , πάντα όμως επειδή άλλοι εκεί έκαναν πολύ χειρότερα σε συναδέλφους τους και το βλέπουν.”

Ένα άλλο θέμα που πιστεύω ότι εμείς που δεν βρισκόμαστε εκεί και δε μπορούμε να ξέρουμε τι ακριβώς γίνεται, είναι τα επεισόδια στα γήπεδα. Βλέπουμε ότι γίνεται μέσα ένας χαμός και φυσικά ότι πέφτει ξύλο στους οπαδούς. Είναι οι οπαδοί απλοί ακίνδυνοι πολίτες ή ανήκουν και αυτοί στις περιπτώσεις που αποτελούν κίνδυνο για τη σωματική σας ακεραιότητα;

“Το θέμα των γηπέδων είναι ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο. Ποτέ δεν έχω δει εγώ ο ίδιος ούτε κάποιον από την ΥΜΕΤ, ούτε από την ΥΑΤ να επιτίθεται σε κάποιον οπαδό χωρίς λόγο. Τη τελευταία φορά που έζησα χοντρά επεισόδια σε γήπεδα, ήταν μέσα στη Λεωφόρο φέτος, στο ματς με τον Ολυμπιακό, όταν αποφασίστηκε να μη διεξαχθεί τελικά ο αγώνας λόγω της κατάστασης. Με το που έγινε αυτό, οι φανατικοί της θύρας 13, πετούσαν πάνω μας ό,τι έβρισκαν μπροστά τους, καρέκλες, σιδερολοστούς , φωτοβολίδες, ενώ κάποιοι από αυτούς ξήλωναν τα τσιμέντα του γηπέδου και τα πετούσαν με δύναμη πάνω μας. Το γήπεδο είχε γίνει ένα πεδίο μάχης, εμείς μαζί με τις υπόλοιπες διμοιρίες της ΥΑΤ έπρεπε να τους διώξουμε από το γήπεδο, και φυσικά πολλοί ήταν αυτοί που δεν έφευγαν και συνέχιζαν τα επεισόδια. Όσους από αυτούς έπιανε η ΥΑΤ τους έκανε σύλληψη.”

Τι ένιωθες εκείνη την ώρα;

“Φόβο και ταυτόχρονα μίσος.”

Μίσος γιατί;

“Μίσος γιατί πολύ απλά αυτοί που πετούσαν όλα αυτά πάνω μας προφανώς και δε νοιάζονταν για το αν θα σκοτώσουν κάποιον. Έκαναν λες και φταίγαμε εμείς για την διακοπή του αγώνα.”

Τα άτομα της οικογενείας σου αλλά και οι φίλοι σου ανησύχησαν για σένα ενώ ήξεραν ότι είσαι εκεί;

“Το περίεργο θα ήταν να μην ανησυχούσαν. Αφού με το που γύρισα σπίτι με είχαν πάρει όλοι τηλέφωνο για να δουν αν είμαι καλά…Και όμως εκείνη τη μέρα πολλοί ήταν αυτοί που είπαν ότι εμείς προκαλέσαμε τους οπαδούς.”

Εσείς σαν ΥΜΕΤ κάνετε σωματικό έλεγχο στους οπαδούς για το αν έχουν πάνω τους παράνομα αντικείμενα;

“Εμείς δεν ευθυνόμαστε για τον έλεγχο αυτών. Ο έλεγχος γίνεται από άλλους αστυνομικούς εκτός διμοιρίας. Τώρα πως γίνεται οι οπαδοί τελικά να εμφανίζονται με φωτοβολίδες δε το ξέρω. Αυτό που ακούγεται είναι πως τα δίνει η ΠΑΕ στους οπαδούς της όταν αυτοί μπουν στο γήπεδο. Γι αυτό και σου είπα ότι τα γήπεδα είναι ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο.”

Ένα θέμα που επίσης συζητήθηκε τη χρονιά που πέρασε μετά την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ και αφορούσε τα ΜΑΤ ήταν η υποτιθέμενη κατάργηση τους. Μάλιστα τους πρώτους μήνες τα σημεία που βλέπαμε κάποτε τις κλούβες των ΜΑΤ άλλαξαν με λιγότερο ορατά σημεία, ωστόσο μετά από λίγο χρονικό διάστημα οι κλούβες επέστρεψαν στα αρχικά τους σημεία. Ο ΣΥΡΙΖΑ μάλιστα προανήγγειλε σημαντικές αλλαγές στη φρούρηση των βουλευτών από αστυνομικούς , λέγοντας πως αυτοί οι αστυνομικοί θα αποσυρθούν.

Ωστόσο μια βόλτα στην Άνω Κυψέλη, όπου βρίσκεται η κατοικία του Α. Τσίπρα άλλα δείχνει…

Μια κλούβα των ΜΑΤ βρίσκεται στην οδό Κοκκερέλ και Αγίας Γλυκερίας, τρία περιπολικά οχήματα της αστυνομίας υπάρχουν γύρω από το σπίτι του Πρωθυπουργού ενώ περίπου δυο με τρία συμβατικά οχήματα της προσωπικής φρουράς του βρίσκονται στη περιοχή. Και η παρουσία των μηχανών της ασφάλειας αλλά και της άμεσης δράσης το βράδυ είναι αρκετά αυξημένη. Η Άνω Κυψέλη με λίγα λόγια έχει μετατραπεί σε ένα φρούριο. Ένα φρούριο που δε διαφέρει και πολύ από το φρούριο που είχε δημιουργηθεί στην οικία του Αντώνη Σαμαρά στη Κηφισιά. Ο Γιάννης κάνει υπηρεσίες στο σπίτι του Τσίπρα και τουλάχιστον εκεί έχει δεχτεί θετικά σχόλια από τους πολίτες. Μια μέρα τους πλησίασε ένας άνδρας μεγάλης ηλικίας και τους ευχαρίστησε που βρίσκονται στη γύρω περιοχή γιατί πλέον δε σημειώνονται ληστείες.

Να σημειωθεί επίσης πως όχι μόνο τελικά με την κυβέρνηση Τσίπρα δεν καταργήθηκαν τα ΜΑΤ αλλά ενισχύθηκαν πολύ περισσότερο.

Ο Γιάννης έζησε λόγω του επαγγέλματός του και το προσφυγικό πρόβλημα στην Αθήνα αλλά και στη Λέσβο.

Βρέθηκε με τη διμοιρία του στη Μόρια της Μυτιλήνης δυο φορές για δυο εβδομάδες τη κάθε φορά και είδε με τα ίδια του τα μάτια τη κατάσταση. Εκεί υπήρχαν σε περίπτωση που οι πρόσφυγες και οι μετανάστες εξεγερθούν. Βέβαια το διάστημα που βρέθηκε εκεί ο Γιάννης τα πράγματα ήταν ήρεμα. Τη πρώτη φορά που πήγε εκεί το Σεπτέμβριο, δεν υπήρχε οργάνωση στη Μυτιλήνη και το λιμάνι ήταν γεμάτο σκηνές και με τους πρόσφυγες να ζουν σε άθλιες συνθήκες. Τη δεύτερη φορά , πριν από περίπου δυο εβδομάδες είδε μια περιοχή οργανωμένη, με εγκαταστάσεις σχεδόν κατάλληλες γι αυτούς αλλά φυσικά όχι και τις καλύτερες. Αυτό που παρατήρησε ο ίδιος ήταν ότι γενικά οι πρόσφυγες δεν έδειχναν να τρομοκρατούνται με τη παρουσία αστυνομικών και μάλιστα τα παιδάκια τους πλησίαζαν και προσπαθούσαν να τους μιλήσουν.

Τη περίοδο που ο Γιάννης βρισκόταν στη Λέσβο, λόγω έλλειψης αστυνομικών δυνάμεων , πήγαν για ενίσχυση σε ποδοσφαιρικό αγώνα της Καλλονής και εκεί είδε τους φίλους και συναδέλφους του να τραυματίζονται από τις κροτίδες και τις φωτοβολίδες των οπαδών , ωστόσο σε γενικά πλαίσια η παραμονή τους στη Λέσβο ήταν ήσυχη και χωρίς επεισόδια.

Πέρα από το γεγονός ότι βλέπουμε εν δράσει τα ΜΑΤ σε πορείες και στα γήπεδα, οι άνδρες των ΜΑΤ δουλεύουν και σε άλλα σημεία. Συγκεκριμένα η ΥΜΕΤ έχει τζιπάκια που στελεχώνουν 3 με 4 άτομα και έχουν σκοπό τη φύλαξη πολιτικών στόχων. Ένας από αυτούς μάλιστα είναι ο νέος Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης, που ενώ δεν είναι Πρωθυπουργός έχει τη μέγιστη φύλαξη στο σπίτι του από αστυνομικούς αλλά και στα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας.

Ενώ πολλοί είναι αυτοί που εκτός από όλα τα υπόλοιπα που καταλογίζουν στην Ε.Λ.Α.Σ και ειδικότερα στα ΜΑΤ, κατηγορούν τους άνδρες των ΜΑΤ πως ουσιαστικά τις περισσότερες μέρες του χρόνου κάθονται και πληρώνονται. Ωστόσο αυτό είναι κάτι που δεν ισχύει, καθώς πρέπει να είναι σε συνεχής εγρήγορση και ετοιμότητα είτε υπάρχουν επεισόδια είτε όχι. Σε περίπτωση που δεν υπάρχουν πορείες, είναι αναγκασμένοι κάθε φορά να φορούν βαρύ εξοπλισμό και να επιτηρούν τα σημεία τους Χειμώνα — Καλοκαίρι. Επίσης, το ωράριο τους δε θα το χαρακτηρίζαμε και εύκολο, αφού ναι μεν είναι κυλιόμενο, αλλά δεν είναι οι καταλληλότερες ώρες για μια εργασία, αφού οι πρωινές υπηρεσίες ξεκινούν 5 το πρωί και λήγουν 2 το μεσημέρι, ενώ οι βραδινές ξεκινούν 10 το βράδυ και λήγουν στις 5 το πρωί. Ενώ, οι βραδινές υπηρεσίες θα έπρεπε να πληρώνονται περισσότερο πλέον αυτό δε γίνεται.

Σε περίπτωση πορειών, ή όταν πλησιάζουν ημέρες όπως η επέτειος του εορτασμού του Πολυτεχνείου οι διμοιρίες των ΜΑΤ δουλεύουν 16ωρα.

Η έδρα της ΥΜΕΤ βρίσκεται στη Καισαριανή. Εκεί στεγάζεται και η Τροχαία Καισαριανής και η Έκδοση Διαβατηρίων. Μαζί με τον Γιάννη περάσαμε από έξω και αυτό που είδα ήταν πολύ μεγάλο και “άχρωμο” κτίριο. Γύρω από ολόκληρο το κτίριο υπάρχουν άτομα που το φρουρούν, και εκεί βρίσκονται οι κλούβες της ΥΜΕΤ. Περίπου ένα μισάωρο πριν από την έναρξη της βάρδιας συγκεντρώνονται στην έδρα και από εκεί φεύγουν με τις κλούβες για τα σημεία τους.

Ο Γιάννης ελπίζει μετά από κάποια χρόνια να φύγει από την Αθήνα και να επιστρέψει στο τόπο του. Θέλει εκεί να ξεκινήσει την οικογένειά του καθώς δεν θεωρεί πως η Αθήνα είναι το καταλληλότερο μέρος γι αυτό, αλλά όπως κρίνει και ο ίδιος, κάποια μετάθεση εκτός Αθήνας είναι πολύ δύσκολη και το βλέπει να μένει εδώ για τουλάχιστον μια ακόμη δεκαετία.

Ο Στέλιος Κ. δουλεύει στην ΥΑΤ, είναι 25 χρονών και ούτε και αυτός επέλεξε εθελοντικά να μπει στην ΥΑΤ αλλά τον επέλεξαν. Όπως λέει ο ίδιος τον είδαν ψηλό και τον πήραν.

Στην ΥΑΤ μου είπε πως τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά από την ΥΜΕΤ. Βρίσκονται πάντα στη καρδιά των επεισοδίων, οι διμοιρίες της ΥΑΤ έχουν σημεία στα Εξάρχεια και είναι ουσιαστικά οι μοναδικοί αστυνομικοί που κάνουν υπηρεσίες στα Εξάρχεια πλέον, αφού κατα καιρούς στα Εξάρχεια έχουν βρεθεί πολλές φορές σε κίνδυνο αστυνομικοί άλλων υπηρεσιών και έχουν καεί και περιπολικά εκεί.

Στην ΥΑΤ υπάρχει έντονα το στοιχείο επιβολής των παλαιότερων στους νεότερους ενώ μπορείς να χαρακτηρίσεις την ΥΑΤ τον Στρατό της Αστυνομίας αφού και εκεί υπάρχουν κατα κάποιο τρόπο πολλά “έθιμα” του στρατού, όπως τα καψόνια.

Ο Στέλιος βρέθηκε πολλές φορές σε κίνδυνο και υπέστη μικροτραυματισμούς από πέτρες και γενικότερα χτυπήματα στο σώμα, αλλά έχει δει συναδέλφους του να τραυματίζονται πολύ πιο σοβαρά. Ένα παιδί από τη διμοιρία του όταν ήταν σε επεισόδια στο ΟΑΚΑ, του πέταξαν ένα κολωνάκι στο κεφάλι και ήταν 5 μήνες εκτός υπηρεσίας. Μάλιστα ένα άλλο παιδί, σειρά του, άλλα σε διαφορετική διμοιρία, δέχτηκε εκρηκτική και υπέστη σοβαρά εγκαύματα. Η νοσηλεία του στο νοσοκομείο διήρκεσε περίπου 4 μήνες. Τώρα όμως με διαβεβαίωσε πως είναι μια χαρά στην υγεία του και συνεχίζει στην ΥΑΤ.

Ο Στέλιος παραδέχθηκε ότι έχει δείρει οπαδούς αλλά μόνο και μόνο γιατί απειλούσαν τη σωματική ακεραιότητα τη δική του και των συναδέλφων του. Μάλιστα ήθελε να γίνει σαφές πως στους οργανωμένους οπαδούς υπάρχουν και πολλοί αναρχικοί στων Εξαρχείων. Αυτό παρατηρείται κυρίως με τους ΑΕΚτσήδες δτην Αθήνα και τους ΠΑΟΚτσήδες στη Θεσσαλονίκη. Είναι άτομα τα οποία έρχονται στα γήπεδα μόνο και μόνο για να κάνουν το δικό τους παιχνίδι με τους άνδρες των ΜΑΤ γιατί πολύ απλά δεν έχουν τι άλλο να κάνουν στη ζωή τους. Τους χαρακτήρισε παιδιά εύπορων οικογενειών και πως όλοι στην αστυνομία ξέρουν ποιοι είναι. Όταν αυτοί συλλαμβάνονται από την ΥΑΤ μέσα στα γήπεδα και οδηγούνται στη ΓΑΔΑ ,αυτοί πάντα μετά από σχεδόν δυο ώρες αφήνονται ελεύθεροι. Όσο όμως για αυτούς που έχουν δείρει άτομα ακίνδυνα, όπως άτομα τρίτης ηλικίας, αναφέρει πως ανεγκέφαλοι υπάρχουν σε όλες τις υπηρεσίες της αστυνομίας, και πως αυτοί είναι και η αιτία που αμαυρώνεται η εικόνα στης αστυνομίας.

Ο Στέλιος συνήθως δεν απαντά σε αυτούς που βρίζουν και θεωρεί πως είναι αστείο να ασχοληθεί την ώρα του φραγμού με τις βρισιές των απέναντι. Ωστόσο έχει βρίσει και αυτός, όταν κάποιες φορές η αντίθετη πλευρά εξαπέλυσε υβριστικά σχόλια που έθιγαν τον ίδιο ξεκάθαρα.

Πολλοί κατηγορούν τους άνδρες των ΜΑΤ, πως κάνουν υπερβολική χρήση δακρυγόνων, κυρίως στα γήπεδα. Ο Στέλιος όμως επισήμανε πως κανένας συνάδελφός του δε κάνει άσκοπη χρήση δακρυγόνων γιατί για κάθε χημικό που πετάνε, μετά κάνουν αναφορά η οποία και εξετάζεται από τους διοικητές, καθώς το δακρυγόνο θεωρείται όπλο.

Μιλήσαμε όμως και για πιο συγκεκριμένα περιστατικά που έχουν καταγραφεί και δημοσιοποιηθεί. Όπως για το περιστατικό των ματατζήδων που κατα τη διάρκεια επεισοδίων στα Εξάρχεια φαίνεται σε βιντεο ότι παίρνουν νερά από ένα περίπτερο και τραμπουκίζουν τον περιπτερά.

Ο ίδιος σε αυτό το περιστατικό δεν ήταν μπροστά αλλά έμαθε πως αυτοί πήγαν να πληρώσουν κανονικά τα νερά και ο περιπτεράς δεν τους τα έδινε γιατί πολύ απλά δε πουλά νερά σε “μπάτσους”. Και μετά έγινε ό,τι έγινε. Όσο για το τελευταίο βιντεο που κυκλοφόρησε και δείχνει χρυσαυγίτες να χτυπάνε αντιεξουσιαστές μαζί με άνδρες των ΜΑΤ, ο Στέλιος λέει πως τα μέτωπα που είχε η ΥΑΤ ήταν δυο και δε μπορούσε να ελέγξει και τις δυο πλευρές. Και πως στο παρελθόν έχει γίνει κάτι παρόμοιο αλλά με αναρχικούς να είναι φαινομενικά στο πλάι τους και να επιτίθονται στους χρυσαυγίτες χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι τα ΜΑΤ υποστηρίζουν και προστατεύουν τους αναρχικούς.

Στην ερώτηση για το αν υπάρχουν ασφαλίτες που αυτοί προκαλούν τις ζημιές σε πορείες για να φανεί ότι τα κάνουν οι αντιεξουσιαστές , γέλασε και μου είπε ότι αυτό δε το έχει δει ποτέ του και πως ποτέ δεν έχει ακούσει ότι κάποιος ανώτερος έχει δώσει εντολή σε άτομα της ασφάλειας να αρχίζουν να τα σπάνε και μετά να κρυφτούν στις κλούβες. Ο Στέλιος έχει φίλους στην ασφάλεια που κυκλοφορούν με ρούχα πολιτικά και ποτέ δε τους δόθηκε μια τέτοια εντολή. Είναι κάτι σαν αστικός μύθος.

Ο Στέλιος όμως είχε να μου διηγηθεί και ένα άλλο περιστατικό που του έτυχε εν ώρα υπηρεσίας και ένιωσε πως αυτός ήταν το θύμα. Κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων, είχε πέσει μια διαδηλώτρια μπροστά του και αυτός πήγε απλά να τη σηκώσει. Ένας φωτορεπόρτερ ωστόσο έβγαλε φωτογραφία τη στιγμή που αυτός ήταν από πάνω της και αυτή η φωτογραφία ανέβηκε σε ένα ειδησεογραφικό site με τίτλο «Αστυνομική βία». Το πρόσωπό του φαινόταν καθαρά και όταν έγινε αυτό, το μοναδικό πράγμα που δεν ήθελε να συμβεί ήταν να μη το δουν οι γνωστοί του από τον τόπο του και η μητέρα του. Αυτός μου ορκίστηκε ότι απλά πήγε να τη σηκώσει.

Όσο για το αν οι αστυνομικοί είναι εχθροί του λαού, το μοναδικό που έχει να σχολιάσει είναι πως δε μπορεί ο εχθρός του λαού να είναι και κάποιος που προέρχεται από τον λαό. Ούτε παιδιά πλουσίων είναι οι αστυνομικοί και ούτε παιδιά πολιτικών, που μπορεί κάποιοι να τους θεωρούν σήμερα εχθρούς εξαιτίας της σημερινής κατάστασης. Ενώ αυτό που τον στεναχωρεί περισσότερο σήμερα δεν είναι τόσο το γεγονός ότι οι πολίτες μισούν τα ΜΑΤ, αλλά το γεγονός ότι οι πολίτες έχουν ξεχάσει άλλους συναδέλφους που έχουν χάσει τη ζωή τους εν ώρα υπηρεσίας.

Ο Στέλιος θέλει να φύγει από την ΥΑΤ πιο πολύ γιατί θέλει να δει πως είναι η δουλειά και σε κάποια άλλη υπηρεσία. Όνειρό του είναι να μπει στο ανθρωποκτονιών αλλά είναι σχεδόν σίγουρος πως κάτι τέτοιο δε θα γίνει ποτέ, αφού όπως λέει οι περισσότερες θέσεις στην αστυνομία δε δίνονται λόγω προσόντων αλλά μέσω πελατειακών σχέσεων.

“Το άρθρο αυτό δεν έχει σκοπό να αναδείξει τους άνδρες των ΜΑΤ σε αγίους αλλά τους έδωσε τη δυνατότητα να ακουστεί και η δική τους φωνή. Από ‘κει και πέρα είναι στο χέρι του κάθε αναγνώστη να σχηματίσει την άποψή του επί του θέματος.”

from Despoina Emmanouilidou/(Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά Apr 21, 2016)

πηγή:medium.com