ΟΜΑΡ ΣΑΡΙΦ: ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ ΚΑΣΤΑΝΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΧΟΛΙΓΟΥΝΤ

Δημοσιεύτηκε: Απρίλιος 10, 2018

Tα ωραιότερα καφέ μάτια του Χόλιγουντ έκλεισαν για πάντα.

Ο Μισέλ Χαλούμπ, όπως ήταν το πραγματικό όνομα του Ομάρ Σαρίφ, έφυγε στα 83 του χρόνια από έμφραγμα στο νοσοκομείο Καϊρου την Παρασκευή 10 Ιουλίου κερδίζοντας μια θέση στον πάνθεον της 7ης Τέχνης ως – μεταξύ άλλων – Γιούρι Ζιβάγκο του Δόκτωρ Ζιβάγκο του 1965 (αποσπώντας μάλιστα και μια Χρυσή Σφαίρα για τον συγκεκριμένο ρόλο). Ηταν ο μόνος αραβικής καταγωγής ηθοποιός που έκανε τόσο λαμπρή καριέρα στο Χόλιγουντ. Ας τον αφήσουμε να μας διηγηθεί ο ίδιος τη ζωή του:

Γυναικάς και καλομαθημένος μοναχογιός. Η απόπειρα αυτοκτονίας
Ηταν μοναχογιός. Ο πατέρας του, Ιωσήφ Σαλούμπ, εύπορος έμπορος του Καΐρου ήθελε οπωσδήποτε να αποκτήσει έναν γιο. Η μητέρα του Κλερ, ήταν γαλλίδα και «κοσμοπολίτισσα». Ο νεαρός Μισέλ έμαθε να μιλά αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά. Τα μαθητικά του χρόνια, ο Μισέλ τα πέρασε εσωτερικός σε αυστηρό σχολείο, όπου τον έγραψε η μητέρα του, όχι τόσο για το σκληρό πρόγραμμα διαπαιδαγώγησης, όσο για την αυστηρή διατροφή. Για να πείσει τον πατέρα του να του επιτρέψει να σπουδάσει υποκριτική έφτασε στο σημείο να κάνει απόπειρα αυτοκτονίας κόβοντας τις φλέβες του. Αλλά δεν άλλαξε την απόφαση του πατέρα του. Τελικά σπούδασε φυσική και μαθηματικά στο κολέγιο Βικτώρια της Αλεξάνδρειας και στο Πανεπιστήμιο του Καΐρου και παράλληλα δούλευε στην οικογενειακή επιχείρηση. Το μικρόβιο να γίνει ηθοποιός, όμως, δεν το αποχωρίστηκε ποτέ. Ηταν τόσο έντονο που στο τέλος ο πατέρας του ενέδωσε. Του έδωσε την άδειά του να κάνει ότι θέλει… Κι όσο για τη μητέρα του, που παιδεύτηκε πολύ να τον αποκτήσει, τον κακόμαθε. Στα 15 του χρόνια ο Ομάρ Σαρίφ είχε το δικό του αυτοκίνητο, ζούσε μέσα στην χλιδή και την πολυτέλεια, έκανε τα ψώνια του στη Ρώμη, στο Παρίσι και στο Λονδίνο και είχε μια μεγάλη αδυναμία: τις γυναίκες. «Αν η οικογένειά μου δεν ήταν καθολική αλλά μουσουλμανική θα είχα παντρευτεί και τις τέσσερις συζύγους που επιτρέπει σε όλους τους μουσουλμάνους το Κοράνι» έχει πει.

Το πάθος του τζόγου που αργότερα χαρακτήρισε τη ζωή του φαίνεται πως ήταν… κληρονομικό χάρισμα:
Ηταν οικογενειακό το μικρόβιο του τζόγου. Ο Ομάρ Σαρίφ φαίνεται ότι το κληρονόμησε από τη μητέρα του. ΄Οπως έχει πει: «Τη νύχτα (η μητέρα μου) έπαιζε χαρτιά και συναναστρεφόταν με προσωπικότητες όπως ο Βασιλιάς Φαρούκ, αλλά την ημέρα με … κυνηγούσε με την παντόφλα. Με χτυπούσε στον ποπό κάθε μέρα μέχρι να γίνω 14 χρονών. Ηταν μια εκπληκτική γυναίκα – έζησε έως το 1998».

Ο μεγάλος έρωτας της ζωής του
Παρ’ ότι σύμβολο του σεξ δεν ξαναπαντρεύτηκε μετά το διαζύγιό του από τη μεγαλύτερη σταρ της Μέσης Ανατολής, Φάτεν Χαμάμα το 1974. Παντρεύτηκαν το 1955 και για χάρη της ασπάστηκε το Ισλάμ και άλλαξε το όνομά του σε Ομάρ αλ Σαρίφ. Μαζί πρωταγωνίστησαν σε πολλές παραγωγές του Αιγυπτιακού κινηματογράφου πριν ακολουθήσει η διεθνής καριέρα του. Εκαναν ένα γιο, τον Τάρεκ Σαρίφ.Με τη Χαμάμα έμειναν φίλοι έως το τέλος της ζωής του. Τρία χρόνια μετά το διαζύγιό του κυκλοφόρησε η φήμη ότι θα παντρευόταν την Σαχαίρ Ραμζί που, όμως, δεν επιβεβαιώθηκε. Για τη Φάτεν Χαμάμα έχει ομολογήσει: «Δεν ερωτεύτηκα άλλη γυναίκα».

Απογείωση με τον Λόρενς της Αραβίας. Η χημεία με τον Ντέιβιντ Λιν
Η καριέρα του Ομάρ Σαρίφ απογειώθηκε με την ταινία Λόρενς της Αραβίας (1962) που του χάρισε υποψηφιότητα για Οσκαρ, Χρυσή Σφαίρα και βροχή από προτάσεις: Για την ταινία αυτή έχει πει: «Όταν έκανα αυτή την ταινία σκέφτηκα: Αυτό είναι ένα τρελό πράγμα. Δεν υπάρχουν κορίτσια, κανένας πολύ μεγάλος ηθοποιός εκείνη την εποχή, πολλοί άντρες και καθόλου δράση. Πήγε, όμως, τόσο καλά διότι ο σκηνοθέτης της είναι ένας έξοχος άνθρωπος. Αυτή είναι η αλήθεια. Ο Ντέιβιτ Λιν είναι ένας σπουδαίος, σπουδαίος άνθρωπος».

Ο Ομάρ Σαρίφ πρωταγωνίστησε επίσης στο πλευρό της Μπάρμπαρα Στράιζαντ στο Funny Girl (1968). Η απόφασή του να συνεργαστεί με την ηθοποιό που υποστηρίζει το Κράτος του Ισραήλ εξόργισε την Αιγυπτιακή κυβέρνηση. Ανεξάρτητα απ’ αυτό, του χρέωσαν σχέσεις με την Μπάρμπαρα Στράιζαντ, την Κατρίν Ντενέβ και άλλες. Αποτέλεσμα να κάνει δηλώσεις σε σχέση με τη φήμη του ως γυναικά επιχειρώντας … αναδίπλωση: «Εγώ, (είμαι) το απόλυτο αρσενικό που έχω πάει μόνο με 10 γυναίκες στη ζωή μου;»

Τα πάθη της ζωής του: το μπριτζ και το κάπνισμα
΄Εχει πει: «Προτιμώ να παίζω μπριτζ, παρά να συμμετέχω σε μια κακή ταινία». Εκτός από το μπριτζ, ωστόσο, ο Ομάρ Σαρίφ είχε πάθος και με το κάπνισμα καπνίζοντας 50 τσιγάρα την ημέρα. Το 1994, όμως, έπαθε έμφραγμα κι αναγκάστηκε να κόψει κάπνισμα οριστικά. Δέκα χρόνια αργότερα δήλωνε πως θα έβαζε φρένο και στο πάθος του τζόγου που του είχε προκαλέσει απίστευτες οικονομικές και άλλες περιπέτειες: «Αποφάσισα πως δεν ήθελα να είμαι σκλάβος κανενός άλλου πάθους παρά μόνο της δουλειάς μου. Είχα πολλά πάθη, μπριτζ, άλογα, τζόγο. Επιθυμώ να ζήσω ένα άλλο είδος ζωής, να είμαι περισσότερο με την οικογένειά μου διότι δεν της αφιέρωσα πολύ χρόνο».

Τα τελευταία χρόνια ο Ομάρ Σαρίφ έπασχε από Αλτσχάιμερ. Δεν το παραδεχόταν, όμως, δημοσίως. Έλεγε πως το γεγονός ότι ξεχνούσε σήμαινε πως δεν στεκόταν στο παρελθόν και σκεφτόταν μόνο το παρόν. Για την ασθένειά του, ο γιος του, Τάρεκ είχε πει: «Γνωρίζει ότι είναι ένας διάσημος ηθοποιός…Γνωρίζει, για παράδειγμα, (ότι έπαιζε) στην ταινία Δόκτορ Ζιβάγκο, αλλά έχει ξεχάσει πότε γυρίστηκε η ταινία». Ο Αντόνιο Μπαντέρας που πρωταγωνίστησε μαζί του στην ταινία The 13th Warrior έγραψε στο Twitter του: «Ο μεγάλος μου φίλος Ομάρ Σαρίφ πέθανε. Πάντα θα μου λείπει…» Ο Ρόναλντ ΄Εμεριχ που τον σκηνοθέτησε στο 10.000 B.C. ανέφερε: «(Είμαι) πολύ λυπημένος από το θάνατο του Ομάρ Σαρίφ. (Νιώθω) ευλογημένος που συνεργάστηκα με ένα τέτοιο θρύλο. Την αγάπη μου στην οικογένειά του».

Το κύκνειο άσμα του Ομάρ Σαρίφ
Από το 1990 και μετά έκανε επιλεγμένες εμφανίσεις στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Η τελευταία ταινία του Ομάρ Σαρίφ ήταν το «Ο κύριος Ιμπραήμ και τα λουλούδια του Κορανίου», παραγωγής 2003, σε σκηνοθεσία του Γάλλου Φρανσουά Ντιπερόν. Παίζοντας τον ήρωα του τίτλου, έναν μουσουλμάνο παντοπώλη στο Παρίσι του 1960 ο οποίος γίνεται ο καλύτερος φίλος, ο μέντορας αλλά και η μοναδική οικογένεια ενός μοναχικού Εβραιόπουλου, ο Ομάρ Σαρίφ συμπυκνώνει όλη τη σοφία και εμπειρία και καταθέτει τον τελευταίο – και για πολλούς – τον καλύτερο ρόλο της ζωής του.

πηγή:thetoc.gr